Nasza historia
Butelki
Najwcześniejsza wzmianka o butelkowanym piwie pochodzi z opowieści dr Alexandra Nowell`a, dziekana Katedry św. Pawła w latach 1560-1602. Zostawił on zakorkowaną butelkę piwa nad rzeką, podczas wędkowania, a gdy kilkanaście dni później powrócił do ulubionego łowiska, była to już wedle jego świadectwa "nie butelka, lecz broń, tak donośny był to dźwięk". Ilustruje to naczelną cechę butelkowanego piwa, docenianą do dziś - możliwość utrzymania satysfakcjonującego poziomu nasycenia dwutlenkiem węgla.
Najstarszy polski zapisek o rozlewaniu piwa do butelek pochodzi z Lubania na Dolnym Śląsku z wieku XVII, a w tyskim browarze pierwsze wzmianki pochodzą z 1824 roku. Nie zachowała się żadna butelka, która pamięta tę datę, ale była to prawdopodobnie kamionkowa flaszka, zamykana na korek, przypominająca kształtem butelki z końca XIX wieku.
Szklane butelki miały się pojawić trochę później. Długo przeszkadzał wysoki koszt wytwarzania i słaba technologia, która do lat 60. XIX wieku polegała na ręcznym wydmuchiwania szkła. Dopiero upowszechnienie odlewania butelek, które zapewniło powtarzalność wzoru i mniejsze zużycie surowca, upowszechniło użycie szkła. Do XIX wieku butelkowanie było rozrywką bogatych angielskich gentlemanów, którzy zakupywali piwo beczkowe i konfekcjonowali je na swój własny użytek, czy też domeną krajów produkujących piwo na eksport. Królowały w tym piwa brytyjskie, wysyłane do zamorskich kolonii.
Początkowo znaki firmowe na butelkach były bardzo skromne, ponieważ odciskano je ręcznie za pomocą pieczęci. Dopiero pod koniec XIX wieku pojawiły się zdobienia w postaci wytłoczeń. I choć najstarsze tyskie butelki były gładkie, to już te funkcjonujące do początku XX wieku, zdobne były w piękne reliefy z nazwiskiem właścicieli browaru, a później także książęcą koroną. Natomiast znane nam współcześnie gładkie butelki z etykietami pojawiły się po raz pierwszy dopiero na początku XX wieku.
Do lat 70. XIX wieku, gdy w Prusach upowszechnił się system miar dziesiętnych, browary stosowały najczęściej butelki o pojemności jednej kwarty, czyli około 1,16 litra oraz półkwartowe, mieszczące 0,58 litra. W latach 1890-1945 używano natomiast kilkunastu wzorów butelek o pojemności: od 0,3 do 1 litra. Często różne rodzaje butelek funkcjonowały na rynku jednocześnie (również hurtownie i składy piwa posiadały swoje własne wzory) gdyż brak zautomatyzowanych linii rozlewniczych takiej standaryzacji nie wymagał. W tyskim browarze wielość wzorów spotykana była również po II wojnie, aż do lat 60., gdy tyskie piwo było pakowane w wielu rozlewniach.
W roku 1965 Browar w Tychach wprowadził na rynek butelkę o pojemności 0,33 litra, zwaną "bączkiem", której używano aż do 1993 roku. Kolejną innowację przyspieszył pierwszy eksport tyskiego piwa na Węgry i do Bułgarii w roku 1973, która to data wiąże się z wprowadzeniem wzoru butelki Euro o pojemności 0,5 litra. Butelki tej używano powszechnie aż do roku 1999, kiedy zastąpiona została przez obowiązujący do dziś typ butelki Gold.
Newsletter
Jeśli chcesz otrzymywać najświeższe informacje dotyczące Tyskiego Browarium zapisz się do naszego newslettera.
