Tyskie Browarium

Początkowo, w XIX wieku butelki zamykano jednorazowymi korkami z wypaloną dwustronnie nazwą browaru i znakiem firmowym. Browary otrzymywały korki z licznych fabryk i składów drzewa korkowego. Jedną z najstarszych na ziemiach polskich była Krajowa Fabryka Korków Józefa Gardolińskiego w Złoczowie pod Lwowem. W Czechach słynna była także Praska Parowa Fabryka Korków Stern & Renner. Najdłużej, bo aż do II Wojny Światowej, korek utrzymywał się na butelkach piw specjalnych np. porterów.

Na początku wieku XX pojawiło się natomiast rewolucyjne zamknięcie pałąkowe z porcelanowym korkiem, opatentowane przez niemiecką firmę Siemens. W Tychach ten typ zamknięcia stosowano najintensywniej w latach 1910-1960.

Początkowo w Polsce większość browarów stosowała kapsel gładki bez litografii. Jedynie browary eksportujące piwo posiadały już w latach 60. kapsle litografowane. Dopiero w latach 80. poprawiono estetykę kapsla przez wprowadzenie popularnej litografii. Inny problem jakościowy to idealne wymiary kapsla, które decydują o pracy kapslownicy. Na współczesnych liniach rozlewniczych przy dużej wydajności nie może być odchyleń w ustalonych wymiarach kapsla. Nie każdy piwosz wie, że norma określa dla kapsla obowiązkowe "oczko" czyli 21 ząbków.

W ostatnich latach pojawiły się już kapsle typu Twist Off, dzięki którym nie musimy mieć pod ręką otwieracza. I wreszcie ostatni "krzyk mody" kapsli Twist Off to nowy typ nazywany Soft Touch. Posiada on już 29 ząbków, przez co łatwiej z mniejszą siłą odkręca się go z butelki.

Wkładka - wylewka, popularnie nazywana uszczelką - również uległa wielu modyfikacjom. Przede wszystkim uległ zmianie jej skład chemiczny na bezpieczny, czyli nie wchodzący w reakcje z piwem oraz nie wnoszący zapachu. Natomiast poprzez jej odpowiednie wyprofilowanie uzyskano gwarancję szczelności kapsla przy mniejszym zużyciu materiału uszczelniającego.